W gronie najwybitniejszych współczesnych iluzjonistów świata Aleksander Wadimow-Markiełow zajmuje miejsce wyjątkowe. W swojej ojczyźnie, w Związku Radzieckim już za życia zyskał miano „Klasyka sztuk magicznych”. Urodził się w Niżnym Nowogrodzie w roku 1895. Z zamiłowania i wykształcenia był aktorem. W latach studenckich brał czynny udział w amatorskim ruchu artystycznym. W okresie Rewolucji Październikowej występował w przyfrontowych teatrach, a nawet zorganizował objazdowy cyrk, który z powodzeniam prezentował swój program dla żołnierzy radzieckiej armii.
W roku 1922 Wadimow przeniósł się do Moskwy. Tam prowadził koncerty, recytował, występował na estradach i demonstrował proste sztuki magiczne do chwili, gdy spotkał bawiącego na gościnnych występach w ZSRR słynnego iluzjonistę „Okito”. Za jego radą postanowił poważniej zajać się doskonaleniem w sztuce iluzji. W roku 1927 wyjechał do Berlina, gdzie ukończył Akademię Magiczną prowadzoną przez Konrada Horstera, znanego w świecie prekursora nowoczesnej magii. Z dyplomem, wydanym jedynemu rosyjskiemu iluzjoniście, Wadimow powrócił do Moskwy. Trwała w owym czasie moda na egzotycznych czarodziejów. Wadimow założył więc na głowę turban i jako tajemniczy indyjski mag „Alli Wad” w roku 1931 pojawił się na cyrkowej arenie. Znakomite poczucie humoru i świetne aktorstwo szło u niego w parze z wszechstronnością prezentowanej sztuki iluzji. W swoich programach stosował z powodzeniem nowoczesne rekwizyty, zaskakiwał publiczność coraz to nowymi pomysłami i nieomylnym wyczuciem dramaturgicznym.
    Przez wiele lat pojawiał sie Alli Wad we wspomnianym już indyjskim turbanie i czarodziejskiej pelerynie. Zdejmował rękawiczki, zwijał je w kłębek i natychmiast zamieniał w żywego gołębia. Zdejmował pelerynę, wstrzasał nią, aby przekonać widzów, że nic w niej nie ukrywa i natychmiast wyjmował z niej szklaną wazę napełnioną wodą w której pływały złote rybki. Po chwili z tej samej peleryny wydobywał naczynie z którego buchały płomienie. Naczynie przykrywał pokrywą, a kiedy odkrywał, w jego wnętrzu pojawiał się olbrzymi bukiet kwiatów.
W swoich programach wykonywał Wadimow również sztuki manipulacyjne z kartami, piłeczkami i chustkami. Alli Wad prezentował również dużą iluzję. Aplauz publiczności zdobywał m.in. takim programem: na arenę wnoszono sarkofag, otwierano wieko i do wnętrza wchodziła jedna z asystentek. Wieko zamykano niezbyt uważnie, co powodowało, że ze szpary wystawał rąbek pięknej sukni. Pomocnicy wciągali sarkofag pod kopułę cyrku i wtedy Alli Wad widząc wystający rąbek szaty z przerażeniem wołał: „stójcie! - sarkofag jest niedokładnie zamknięty!”. W tym momencie sarkofag rozpadał się w powietrzu, a widzowie zaskoczeni stwierdzali, że dziewczyny w nim nie ma. „Gdzie jesteś?” - pytał Alli Wad. „Tutaj!” - odpowiadała asystentka pojawiając się na widowni, wśród publiczności.
    W latach 30-tych występował w moskiewskim musicallu gdzie szczególne uznanie zdobył dzięki świetnie prezentowanym scenkom komicznym. Oto jedna z nich: Alli Wad siedzi na ogrodowej ławce a jego asystentka przechadza się przed nim, pchając maleńki dziecięcy wózek. Na moment zatrzymuje sie i prosi, aby zwrócił uwagę na dziecko znajdujące się w wózku, ponieważ ona musi odejść na chwilę. Dziecko zaczyna płakać. Alli Wad nachyla się nad wózkiem, wyjmuje z niego dziecko i kładzie na ławce. Z wózka ponownie rozlega się płacz. Zdziwiony i zaskoczony Alli wyjmuje z niego drugie dziecko, potem trzecie, czwarte itd. W sumie pół tuzina dzieci. Między płaczącymi dziećmi Alli miota się bezradnie wywołując na widowni salwy śmiechu.
    W czasie ostatniej wojny sztuka Wadimowa w znacznym stopniu zyskała na świadomej politycznej wymowie. Do wieloletnich sukcesów, do powszechnej sympatii i uznania jakimi cieszył się artysta, doszły z latami sukcesy wydawnicze. Wespoł z dziennikarzem Triwasem Aleksander Wadimow opracował i wydał 3 książki, które dla zainteresowanych stanowią rodzaj podręczników sztuk magicznych. W Związku Radzieckim książki te zyskały znaczny rozgłos i wiele wydań. Także w naszym Kraju wydał je Instytut Wydawniczy CRZZ. Dziś stanowią dla iluzjonistów poszukiwane vademecum po zaczarowanej krainie iluzji.

Caroni